Stem mee! Wat wordt conXies’ album van het jaar 2012?

cnxalbumvanhetjaar2012

Stem mee, wat is je favoriete album van 2012? En licht het vooral toe hè mensen. Deze conXies’ lijst van het jaar 2012 dient natuurlijk vooral als een antenne voor anderen. Dus doe wat inspiratie op bij de buren en noem in de reaXies je vijf meest geliefde albums van 2o12, en dus ook waarom. Wel zo gezellig!

Ik zou zeggen: shoot!

Doe het deze week, op 1 januari heb ik alles opgeteld (plek 5 is 1 punt waard, plek 4 is 2 punten enzo tot plek 1, die is 5 punten) en wordt de winnaar bekend.

En denk ook even na over je Single van het Jaar.

Yeah!

Getagged ,

45 reacties op “Stem mee! Wat wordt conXies’ album van het jaar 2012?

  1. steven schreef:

    mooi muziekjaar

    1. The tallest man on earth – “there’s no leaving me now”
    2. Grizzly Bear – “Shields”
    3. Beach House – “Bloom”
    4. Ty Segall – “Twins”
    5. Cloud Nothings – “attack on memory”

  2. begt schreef:

    In een sociaal en maatschappelijk nogal chagrijnig jaar had ik duidelijk behoefte aan hoop danwel wegdromen. Muziek heeft me daarbij uitstekend geholpen , as ever. Muziek is een trouwe vriend, daar heb ik (bijna) nog nooit ruzie mee gehad.
    Om bovengenoemde redenen is mijn top-5 er niet een van bijzonder hippe trendgevoelige namen. Nee, gewoon platen die ik vaak draaide en waar ik een immens plezier aan beleefde.

    1) AlascA – Actors and liars (met dank aan leuke live-avonden en middagen)
    2) Anne Soldaat- Anne Soldaat (met dank aan fijne vent Anne zelf)
    3) Jimmy Cliff – Rebirth (met dank aan het opzwepende, intrigerende en bevelende “One More”)
    4) Alt-J – An awesome wave (met dank aan Matilda)
    5) Beach House- Blooms (met dank aan de sfeer in mijn hoofd)

  3. Joro schreef:

    1 The helio sequence – Negotiations
    2 Gravenhurst – The ghost in daylight
    3 Wild nothing – Nocturne
    4 Ellioth Brood – Days into years
    5 Exitmusic – Passage

  4. Nihilzzz schreef:

    Ik heb al zoveel lijstjes van dit jaar voorbij zien komen. Moet zeggen, het valt niet mee. En dan maar 5?
    Komt ie:

    01- Lost in the Trees – A Church that fits our needs.
    Waar was ie gebleven in de Oor?? Waanzinnig!!
    02- Shearwater – Animal Joy
    Wederom een prachtplaat. Boeiend.
    03- Andy Burrows – Company
    Beetje saai, maar wel lekker zo in de herfst.
    04- Allah Las – Allah Las
    Helemaal mijn ding, kom er maar mee.
    05- Phantom Limb – The Pines
    Verveeld nog steeds niet en weer es wat anders.

    Yo!

  5. Jaab schreef:

    1. Two Gallants – The Bloom and the Blight
    2. Mark Lanegan Band – Blues Funeral
    3. Chuck Prophet – Temple Beautiful
    4. Justin Townes Earle – Nothing’s Gonna Change The Way You Feel About Me Now
    5. Meindert Talma & De rode kaarten – Eenmaal Oranje

    Ad.1 De folkliederen die verpakt zijn in gruizige rock waarvan de ongepolijste puurheid afstraalt doordat de wanhoop van zijn stembanden afschuurt, daar houd ik van.
    Ad 2 Vier kanten elpee zonder misser. Grootse plaat van een groot artiest.
    Ad 3 Chuck Prophet is er weer in geslaagd een briljante plaat af te leveren al luisteren er volgens mij maar weinig mensen naar. Misschien wel de meest ondergewaardeerde artiest van het moment. De plaat doet me denken aan Lou Reed en Elvis Costello. Als je daarvan houdt, is Chuck Prophet verplichte kost. En dat Chuck in het refrein van de titeltrack Manchester United laat rijmen op She got so excited heeft echt niets te maken met deze top-5 notering 🙂
    Ad 4 Voor wie het niet weet, Justin Townes Earle is de zoon van Steve Earl en hij heeft zijn tweede naam te danken aan Townes van Zandt. ‘Nothing’s Gonna Change The Way You Feel About Me Now’ is één van de beste rootsplaten die er de laatste jaren is uitgebracht.
    Ad. 5 Verreweg de beste voetbalplaat aller tijden. De enige plaat van 2012 waarvan ik alle nummers van begin tot eind kan meezingen ondanks dat ik niet kan zingen. Het zou gek zijn als ik deze plaat niet in mijn jaarlijstje zou zetten.

  6. robba1974 schreef:

    1. Beach House – Bloom
    2. The Shins – Port of Morrow
    3. Tame Impala – Lonerism
    4. DIIV – Oshin
    5. Band of Horses – Mirage Rock

  7. André schreef:

    1. The Men – Open Your Heart
    Fantastische indierock-herrie, maar mét gevoel voor melodie. Altijd belangrijk. Staat in te weinig 2012-lijstjes, ik denk omdat ie begin van het jaar al uitkwam. Vergeet Cloud Nothings, dit is echt vele malen beter!

    2. Paul Weller – Sonik Kicks
    Sir Paul Weller (wat mij betreft) komt met een plaat waarin hij britpop, sixtiespop, soul,(kraut)rock en een toefje electronica versmelt in heerlijke hapklare popsongs. Denk Blur/Gorillaz, denk Super Furry Animals, denk Bowie, denk elke willekeurige fatsoenlijke popgroep uit de 60’s/70’s/80’s . Ik was The Modfather een beetje uit het oog verloren, waarvoor excuses.

    3. Jake Bugg – Jake Bugg
    Tuurlijk is het een ontzettende hype. Met zelfs een bezoekje bij Matthijs DWDD + een heuse top-40 hit. Dat album vol met prachtige liedjes pakken ze ‘m niet meer af. Mensen weten hoe zeer ik singer/songwriters verfoei, maar dit kan ik op een of andere manier heel goed hebben.

    4. John Talabot – Fin
    Late ontdekking van 2012. Eindelijk weer een hypnotiserende electronische plaat die je bij je kladden grijpt. Moeilijk hier verder iets over te vermelden, luisteren is geloven.

    5. Matthew Dear – Beams
    Ook Electronica, maar dan wel met een forse New Wave-injectie. Dark Disco derhalve. Aanrader voor fans van pak-m-beet Fad Gadget, Hot Chip, Talking Heads en LCD Soundsystem. En laat ik nu toevallig zo’n fan zijn.

    net niet gehaald: Grimes, Allah-Las, Crocodiles, DIIV en Woods.

  8. Burt Big schreef:

    Geen slecht jaar hoor, dat 2012. Veel goede platen, maar ook veel met een wat korte houdbaarheid denk ik (gaat iemand in 2013 Django Django nog luisteren? Of The Maccabees?).
    Weinig platen steken er met kop en schouder boven uit en een flinke lijst met platen zou inwisselbaar op plek 5-15 kunnen staan. De nummer 1 van dit jaar diende zich al in januari aan en is daar een jaar lang blijven zitten. De top 5 staat sinds pak ‘m beet 2 weken voor me vast. Hierbij.

    1. Shearwater – Animal Joy

    De laatste vier platen van deze (gelukkig) verder nog onbekend gebleven Amerikanen zijn alle 4 juweeltjes, maar met het al begin dit jaar verschenen Animal Joy weten ze me al bijna het hele jaar te boeien. Nog geen moment gaan vervelen, terwijl deze plaat ook met afstand de meest geluisterde plaat is. Ieder nummer is raak. De energie en power uit de stem van Jonathan Meiburg werkt ongelofelijk aanstekelijk. Nummers als Breaking the Yearlings, Immaculate of You are as you were, horen tot het sterkste van Shearwaters repertoire.
    Ergens onbegrijpelijk dat ze zo genegeerd kunnen worden door de popjournalistiek, maar dat maakt wel mooie concertjes in Paradiso’s bovenzaal enkele jaren terug, of dit jaar Bitterzoet of The Sugar Factory mogelijk.

    2. Alt-J (∆) – An awesome wave

    Het duurde even voordat deze plaat echt goed tot me doordrong. Geprezen op veel plekken, maar net zo hard verguisd op veel andere plekken. In de aanloop van Lowlands ben ik deze plaat wat meer gaan luisteren en toen prijsnummer Fitzpleasure (wat een opbouw!) een aantal keer met goed volume in de auto en op de oordopjes zijn volle kracht liet merken, was ik verkocht. Het topoptreden op Lowlands zelf maakte de hoge positie voor deze plaat vervolgens af.

    Fijn toetje was bij deze plaat dat ik er na een paar maanden ineens achter kwam dat de plaat 4 nummers langer is, dan ik op mijn eigen iPod had staan. En zo ontdek je dus ineens vier nieuwe nummers op de 1-na beste plaat van het jaar. Een leuk cadeautje ☺

    3. Graveyard – Lights Out

    Altijd naar Evert luisteren als hij muzikale tips geeft. Dat blijkt maar weer. Nadat ik dat veel te laat eens ging doen en dan eindelijk Graveyard opzette, was ik direct verkocht. Rock zoals rock bedoeld is, maar vooral, wat – een – stem.

    Lights Out is de derde plaat van deze Zweden. Na exact 1 minuut opbouwen barst de plaat met een van de pakkendste kort maar krachtige gitaarrifjes ooit geschreven met ‘An Industry of Murder’ los, om je zelfs in de ballads, niet meer los te laten. Zelfs mierzoete supercliché liefdesliedjesteksten als in “Hard times Lovin’” (“each time I go to bed, wishing I was back home next to you” enzo) weten ze haast geloofwaardig neer te zetten. Denk je een autorit in. Stromende regen/natte sneeuw/wind recht op de autoruiten af op een snelweg over de Veluwe. Vallende duisternis. Volume open. Graveyard steeg in 1 autorit een plaats of 10 in de eindlijst.

    4. Het zesde Metaal – Ploegsteert

    Zuiderbuur en bandlid van Roosbeef, Wannes Kappelle met zijn band. Hebben in het West-vlaams gezongen inmiddels twee juweeltjes van platen hebben afgeleverd. Voor mij tot dit jaar nog onbekend en via broer Paul zijn last-FM profiel ontdekt.
    Prachtige stem, leuk dialect, fraaie teksten en prachtige liedjes.
    Een leuk gratis solo-optreden in het café van het Burgerweeshuis met slechts zo’n 30 mensen publiek liet zien dat de beste man ook nog eens humor heeft.
    Met “Ier bie oes” bevat de plaat eveneens een van de mooiste nummers in 2012 geschreven.

    5. Calexico – Algiers

    Calexico is zo’n band die al jaren bestaat en al vele platen heeft uitgebracht, maar op het splitsingeltjesproject met De Kift na, helemaal langs me heen is gegaan.
    Algiers (hun 9e ! plaat) was bij een eerste luisterbeurt al erg aangenaam, maar zette toch niet aan tot vaker aanzetten. Na een tweede en derde luisterbeurt echter …
    De stem, wat mij betreft meestal het belangrijkste instrument van een band, van Joey Burns weet vanaf opener Epic tot sluiter The Vanishing Mind, deze muzikaal al niet onaardige plaat naar topkwaliteit te dragen.

    Op alfabetische volgorde de nummers 6 t/m 15

    Asaf Avidan – Different Pulses
    Blaudzun – Heavy Flowers
    Dave Mathews Band – Away from the world
    dEUS – Following Sea
    Goose – Control Control Control
    Gossip – A Joyfull Noise
    Isbells – Stoalin’
    The Kik – Springlevend
    Santigold – Master of my Make-believe
    The XX – Coexist

  9. Jan schreef:

    1- Cloud Nothings – Attack on Memory (verrassing 1)
    2- The Menzingers – On The Impossible Past (verrassing 2)
    3- Therapy? – A Brief Crack of Light (eindelijk weer een evenwichtig album)
    4- Muse – The 2nd Law (genre apart, en super)
    5- Band of Skulls – Sweet Sour (vanaf 1-jan-12 al favoriet, toch maar 5de)

    net buiten de pot:
    DZ Deathrays – Bloodstreams (verrassing 3)
    Wooden Saints – I Know Why Your House is on Fire (vooral vanwege het optreden in het park)
    Jack White – Blunderbuss (een completere White Stripes)

  10. Herr Meijer schreef:

    We gaan lekkah! Mooie meningen, tips en toelichtingen, mensen!

  11. jono schreef:

    1. Sporthuis “Hubert” – De Sint Willebrord Sessies vol. 1
    2. Air – Le Voyage dans la Lune
    3. Moss – Ornaments
    4. Alabama Shakes – Boys & Girls
    5. The Shins – Port of Morrow

  12. Blogman schreef:

    Shearwater – Animal Joy: een band die ik al kende en toch Two Gallants van 1 af houdt ? Bijzonder.
    Two Gallants – The Bloom and the Blight: wederom een pracht van ongepolijste muziek met bijzondere teksten en een vol geluid alsof ze niet maar met z’n tweeën zijn.
    Mono – For My Parents: ik heb me de laatate paar jaar weer eens in het postrockgenre verdiept naar aanleiding van een hoes hier, geloof ik. Wat een prachtmuziek wordt daar gespeeld: dynamiek, opbouw en prachtige composities en dit is niet de enige goede band in het genre. Heb ze helaas moeten missen toen ze in Utrecht op een festival speelden onlangs. Andere bands die hier hadden kunnen staan zijn If These Trees Could Talk en Goat.
    Ingrid Michaelson – Human Again: Heerlijke ingetogen muziek met een breekbaar vleugje sterke vrouw.
    Rumer – Boys Don’t Cry: ze werd geroemd als de tegenwoordige Karen Carpenter, maar daar stond ik nogal kritisch tegenover gezien mijn voorliefde voor de stem van Karen. Dit is nu echter de tweede plaat die ik van haar ken en ze begint te groeien. Het is nog geen Karen, maar het is zeker zo lief !
    2011 toch ook nog maar even twee hoogtepuntjes:
    Jonathan Wilson – Gentle Spirit: best songs ever !
    Pistol Annies – Hell on Heels: de country en vrouwelijke evenknie van Two Gallants ? Alleen dan wel wat gepolijster. Maar heerlijk, hoor !

  13. RickW schreef:

    1. Nick Waterhouse – Time’s all gone
    2. Alt J – An awesome wave
    3. Navarone – A darker shade of white
    4. Michael Kiwanuka – Home again
    5. Jack White – Blunderbuss

  14. Dave schreef:

    Mijn lijst is de volgende:

    1) Grizzly Bear – Shields

    Stond, lange tijd op de 2de plaats. Maar na het geweldige concert in Paradiso opgeklommen na de eerste plek.

    2) Beach House – Bloom

    Stond de hele tijd op de eerste plek, maar toch voorbij gestreefd door Grizzly Bear.

    3) Alt-J – An awesome wave

    4) Allah-las – Allah-las

    De beste 5 albums stonden al enige tijd, vast. Totdat we op deze geweldige nieuwe band werden getrakteerd aan het einde van dit jaar.

    5) First aid kit – the lions roar.

    Lang getwijfeld tussen deze CD en Lost in the trees.

    Net buiten de prijzen vielen:

    6) Lost in the trees – a church that fits our needs

    7) Django Django – Django Django

    8) Perfume genius – Put you back N 2 lt

    9) Damien Jurado – Maraqopa

    10) Dry the river – Shallow bed

    @ herr Meijer, bedankt voor het organiseren van dit jaarlijkse evenement

  15. Gijs schreef:

    1. Two Door Cinema Club – Beacon
    2. Muse – The 2nd Law
    3. Example – The Evolution Of Man
    4. Knife Party – Rage Valley EP
    5. Alt-J – An Awesome Wave

  16. Sebastiaan schreef:

    Tja, mijn top vijf is ook OFF mainstream, al is ’t maar omdat er weer JAZZ tussen zit (wordt dat wel ´s gedraaid bij ConXies?):

    1. Leonard Cohen – Old Ideas
    2. Blaudzun – Heavy Flowers
    3. Trio Jerôme Hol – You’ll hear it
    4. Gerhardt – Sprawlers
    5. Grote Beer – Gelukzoeker

    Eervolle vermelding:
    Jazz Trio Onno de Jong – Poetry (EP – 4 muziekstukken).

  17. Sebastiaan schreef:

    Ow ja, Lost in the Trees hadden we ook nog. Da´s dan ook mijn ontdekking van 2012, zullen we maar zeggen…

  18. Rick schreef:

    1: Nude Beach – II
    Geen bekende band, waarom ik het zo goed vind laat ik graag uitleggen door de recensie op Pitchfork:
    “Every year, there are dozen or so classicist rock bands that make records that are virtually identical to II, the latest by Brooklyn power-pop trio Nude Beach. You know the reference points for this music: mid-period Replacements, early Elvis Costello, all-eras Tom Petty. These records exist at the intersection of middle-American punk and heartland classic rock. No matter what is happening in the rest of the world musically, there are always people– mainly young, scruffy-haired white guys, though women sometimes get in on the act, too– who write snappy, no-frills three-minute pop-rock songs, and then package them into 10-song, 30-minute records. It has nothing to do with being fashionable. Certainly, the world doesn’t necessarily “need” more records like this, which is why they eventually tend to languish in record-collector obscurity. But arguing against the continued existence of this music is like saying they shouldn’t make new kinds of beer.”

    Dit is een beschrijving van mijn favoriete muziek en ik heb al jaren dit soort band in mijn jaarlijstjes staan (Ike Reilly Assassination, American Princes, Patty Hurst Shifter en ook The Hold Steady). Daar komt bij dat ik dit jaar Tom Petty pas echt heb ontdekt en het werd tijd om zo’n soort plaat (en het is een hele goeie) op één te zetten.

    (nb: de band staat niet op Spotify en googlen op Nude Beach valt trouwens ook niet mee)

    2: Camera – Radiate!
    Ik had mij al eens gewaagd aan originele jaren zeventig Krautrock maar dat gaf een paar probleempjes. Probleempje één: als je op zoek bent naar een trance-effect ligt de grens tussen betovering en verveling soms wat dicht bij elkaar. Probleempje twee: Langharige Duitse Hippies. Camera is een trio uit Berlijn van nog geen twintig dat ook een poging doet tot Motorik, maar dan compacter, 21e eeuwser en ook nog harder rockend.

    3: Blackie and the Rodeo Kings – Kings and Queens
    Twee jaar geleden stond Lee Harvey Osmond in mijn top 5. Dat was de band van de Canadees Tom Wilson die een jaar of 15 geleden hier nog enige naam maakte met Junkhouse, maar die verder de Canadese grens niet overkwam. De genre muziek dat Wilson maakt is hier al net zo’n favoriet van me als dat van Nude Beach: broeierige moerasrock. Blijkt dat L.H.Osmond een gelegenheidsformatie is en dat hij vooral lid is van Blackie and the Rodeo Kings. De muziek verschilt niet veel van Wilson’s andere bands maar voor Kings and Queens trok Blackie een konijn uit de hoed: alle nummers zijn duetten met een zangeres. Sinds Nancy & Lee, Shane & Kirsty, Matthew & Susanna, Robert & Allison en Ronnie & Ciska kun je mij niet blijer maken.

    4: Leonard Cohen – Old Ideas
    “The songs are steeped in the language of the Bible, the spiritual release of great art, and the rhythms of sex – not since The Golden Girls has old-person fornication been described so fearlessly.”

    5: Phantom Limb – The Pines Deze plaat valt een beetje tegen als je de band live hebt gezien want de dynamiek van hun optredens (countryrock met gospelzang) ontbreekt hier nogal. Maar omdat hun show laatst in Club Ziggo mijn live optreden van het jaar is smokkel ik ze toch binnen. Heb ik dat ook weer genoemd.

  19. Joes schreef:

    1. Lost in the trees: A Church That Fits Our Needs
    2. Purity ring: Shrines
    3. Lianne La Havas: Is Your Love Big Enough?
    4. Trust: Trst
    5. dEus: Following Sea

    Ik zal in 2013 nog wel wat 2012 albums ontdekken, maar dit is mijn lijstje op dit moment.

  20. Joes schreef:

    fOUTJE: dEUS dUS.

  21. Evert schreef:

    1. Graveyard – Lights Out
    Ok ok, misschien zijn er wel beter albums uitgekomen dit jaar. En misschien waren de vorige 2 Graveyard albums wel beter.. Maar zie dit maar als een statement. 2012 was toch het jaar van de waarin bebaarde mannen het massaal nodig vonden knuffelige folk-rock te maken. Het jaar van de definitieve wederopstanding van de singer songwriter. En daar is op zich niks mis mee. Maar ik heb me toch afgevraagd wat er gebeurd was met de mannen met schuurpapier op de stembanden? Mannen die niet kwetsbaar met hun akoestische gitaartje, kijkende alsof ze het in de broek gedaan hebben hun ziel blootleggen op het podium? Waar waren de echte mannen gebleven in 2012? Op de begraafplaats blijkbaar..

    2. Cloud Nothings – Attack on Memory
    Gelukkig was er nog bandje die onvervalst, vuige herrie gemaakt heeft in 2012, geniaal in de opbouw, ongepolijst in de uitvoering. Het bewijs dat je op een “gevoelige” plaat niet alleen hoeft te fluisteren. Een schreeuw van 35 minuten, welke zaagt door merg en been.

    3. Alt-J – An Awesome Wave
    Toen ik dit voor het eerst hoorde snapte ik er niets van, ik wist alleen dat ik het goed vond. Eigenlijk is dat aan het einde van het jaar nog altijd zo.

    4. Tame Impala – Lonerism
    Na het fantastische debuutalbum waren de verwachtingen bij mij (te) hoog gespannen rondom deze plaat. Ik moest daarom eerlijk gezegd wel even wennen de eerste weken. Maar ik hou wel van een plaat waar je je tanden in kan zetten, een plaat die niet snel uitgekauwd is.

    5. Het Zesde Metaal – Ploegsteert
    De gebroeders Groot (Big) wezen mij op deze Belgische geweldenaar. Bij het horen van de titeltrack moest ik haast een traantje wegpinken. Voor de mensen die o.b.v. het bovenstaande dachten dat ik een hekel heb aan singer songwriters, bij deze bewijs van het tegendeel. Zeer schoon.

  22. Dali schreef:

    Op plaats 20 t/m 11, op alfabetische volgorde: Agent Side Grinder – Hardware, Bikewriters – De Sint Willebrord Sessions Vol. 1 – Sporthuis Hubert, Chromatics – Kill For Love, The Darkness – Hot Cakes, Graveyard – Lights Out, Haim – Forever (EP), Mark Lanegan Band – Blues Funeral, Maxïmo Park – The National Health, The Menzingers – On The Impossible Past, TNGHT – TNGHT (EP).

    10. Bat For Lashes – The Haunted Man
    Lekkere muziek voor in de ochtend. Fijne melodietjes en een goede stem.
    Beste nummer: Laura

    9. Breton – Other People’s Problems
    Een plaat van begin dit jaar. Goede elektronische beats gemixt met rare geluidjes met vervormde stem erover.
    Beste nummer: Edward The Confessor

    8. Band Of Horses – Mirage Rock
    Deze jongens hebben ook weer een geweldige plaat afgeleverd. Heerlijke folk rock, volgens mij misschien wel de beste band in zijn soort. De eerste 2 nummers zijn ideaal om de plaat mee te beginnen. Eerst de lekker e opener ‘Knock, Knock’, waarin ze de rockzijde laten horen en daarna de rustigere ‘How To Live’, dat meer folkachtig is.
    Beste nummer: Dumpster World

    7. Crystal Castles – (III)
    Een van mijn favoriete elektronische-herrie-bandjes. Ook dit jaar weer een lekkere plaat vol pompende bass, strakke beats en vooral veel synthherrie. Daarover de vervormde, soms zoet zingende maar vaak krijsende stem van de zangeres. Een en al adrenaline!
    Beste nummer: Kerosene

    6. The Kik – Springlevend
    Springlevend is precies de juiste omschrijving van hoe ik me voel bij het luisteren van deze plaat. Heerlijke “retrorock” met een hoog meezinggehalte. Zelfs ik doe mee als er met een veel te Rotterdams accent ‘Simoauhne’ moet worden gezongen. Yeah!
    Beste nummer: Springlevend

    5. Cloud Nothings – Attack On Memory
    Ja, dit vind ik helemaal te gek! Lekkere rauwe gitaarriffs en geschreeuw, het ene nummer nog mooier opgebouwd dan de ander. Live gezien tijdens Lodon Calling een aantal weken geleden, dan zijn ze helemaal geweldig. Dan komt de oerman in mij naar boven.
    Beste nummer: No Future/No Past

    4. METZ – METZ
    En als je over Cloud Nothings een sausje van Sonic Youth en Hüsker Dü gooit krijg je METZ. Pas afgelopen weken ontdekt door Oor’s eindejaarslijst, waarin ze op 11 staan. Dit is heerlijke herrie zeg! Zagende riffs en piepenede en krakende gitaren, Rock ’n Roll!
    Beste nummer: Get Off

    3. Deftones – Kai No Yokan
    Sinds hun vorige album ‘Daimond Eyes’ uit 2010 ben ik weer helemaal fan van Deftones. Wat maken deze gasten toch goeie metal. De energie spat uit de muziek en Chino weet je met zijn bevlogen zang weer heerlijk mee te slepen in een nummer. Hopen dat ze weer een Paradiso aandoen dit jaar.
    Beste nummer: Graphic Nature

    2. Ty Segall – Twins
    Ook pas afgelopen weken ontdekt door Oor’s eindejaarslijst maar dit is goed zeg! Catchy maar toch rauw. The Beatles maar dan met dikke distortion.
    Beste nummer: Thank God For Sinners

    1. Tame Impala – Lonerism
    Beste plaat van het jaar is toch Tame Impala geworden. Hoewel de vorige plaat nog beter was hebben ze toch weer een steengoeie plaat weten te maken vol met psychedelische gitaren en geluidseffecten. Hier kan je gewoon heerlijk in wegdromen om vervolgens weer uit de droom geschud te worden door een stampend nummer. Tevens een van de beste live-optredens van dit jaar, naast Joy Formidable en Yeasayer.
    Beste nummer: Elephant

  23. Philip schreef:

    1. Shields – Grizzly Bear
    2. Milk Famous – White Rabbits
    3. Arche – SX
    4. The 2nd Law – Muse
    5. Flying Dutchman – Vanderbuyst

  24. Jur schreef:

    01 Liars – WIXIW
    Ik heb altijd al de hoop gehad dat ze dit in zich zouden hebben.
    Een briljant album ! Waarschijnlijk ook hun meest toegankelijke.

    02 Lotus Plaza – Spooky action at a distance
    De laatste Deerhunter viel mij erg tegen. Ben ik even blij dat Deerhunter gitarist Lockett Pundt als Lotus Plaza de beste liedjes voor zichzelf gehouden heeft.

    03 Moon Duo – Circles
    Band van Erik Johnson, de gitarist van Woodenshjips.
    Dit jaar live in Haarlem gezien en ze speelden zo hard dat het geouwehoer, tegenwoordig blijkbaar heel normaal, gelukkig niet te horen was.

    04 Ty Segall – Twins
    Mijn nummer 1 van 2011 komt dit jaar op 4. Toch weer een fijn album.
    Ook uit 2012 : Ty Segall Band – Slaughterhouse ( met Mikel Cronin in de band)
    Ty Segall and White Fence – Hair

    05 Melody’s Echo Chamber – Melody’s echo chamber
    Mijn nummer 1 van 2010 ( Tame Impala) viel mij dit jaar met Lonerism niet mee.
    Blijkbaar heeft Kevin Parker al zijn kruit verschoten bij Melody Prochett.

  25. Sneeuw schreef:

    1 – Eels – Wonderful, Glorieus
    2 – I Am Kloot – Let It All In
    3 – Villagers – {Awayland}
    4 – John Grant – Pale Green Ghosts
    5 – Nick Cave – Push The Sky Away

    O nee, sorry dit is die van 2013…

  26. Sneeuw schreef:

    01 – Alt-J – An Awesome Wave
    Lijkt op? Ja zeg het maar… Op Alt-J zou ik zeggen. Verfrissend nieuw geluid waar ik nog steeds nieuwe dingen in hoor. Prachtig optreden op Lowlands gezien van deze jongens.
    02 – Lost in the Trees – A Church That Fits Our Needs
    Kommer en kwel op deze prachtige plaat. Jaja, ik ben dan ook een man van de depripop. Merkwaardig genoeg komt dit album op geen enkele ‘grote’ jaarlijst voor.
    03 – Shearwater – Animal Joy
    Na bijna een jaar nog niets aan kracht ingeboet, maar komt ondanks een prachtig optreden in Bitterzoet net te kort voor plek 1 of 2.
    04 – First Aid Kit -The Lions Roar
    De zusjes Söderberg zijn sterk gegroeid na ze ooit als een of ander voorprogramma gezien te hebben. Favoriete album van Margreet.
    05 – Grizzly Bear – Shields
    Na Veckatimest opnieuw een top album van Grizzly Bear, alleen vind ik die nét even beter. Tip: het EPtje van Daniel Rossen.

    Nummer 06 tm 10 zijn onderling inwisselbaar en staan op alfabetische volgorde.

    06 – AlascA – Actors & Liars
    Heerlijke Fleet Foxes kloon uit Volendam. Volendam? Ja, en daarom in de top 10.
    07 – Asaf Avidan – Different Pulses
    Deze tip van Bubamara mag niet ontbreken in mijn top 10, al is het alleen maar om haar te pleasen. 🙂
    08 – Beach House – Bloom
    Met Dave gezien in Paradiso en wat heeft Victoria Legrand toch een heerlijk door felatio gebronsd stemgeluid.
    09 – Blaudzun – Heavy Flowers
    Elephants blijft een geweldig nummer, maar de rest gaat na een jaar lichtelijk ‘vervelen’.
    10 – Django Django – Django Django
    Valt net buiten de top 5 omdat die andere 5 gewoon beter zijn en vanwege hun matige Lowlands optreden. Of stonden wij op de verkeerde plek?

    Ook de nummers 11 tm 15 zijn onderling inwisselbaar en de meesten vallen buiten de top 10 omdat ik betere albums van ze ken.

    11 – Boy & Bear – Moonfire
    12 – Dry the River – Shallow Bed
    13 – Maccabees – Given to the Wild
    14 – Shins – Port of Morrow
    15 – Woven Hand – The Laughing Stalk

  27. Paul Big schreef:

    1. Alt-J – An Awesome Wave
    Love them or hate them, en bij mij is het duidelijk liefde. Vernieuwend, fris album en alhoewel ze live wat wisselvallig waren voor mij het beste album van dit jaar.

    2. Het Zesde Metaal – Ploegsteert
    Elf fantastisch mooie, ontroerende juweeltjes, gezongen in het West-Vlaams.

    3. Django Django – Django Django
    Net als Alt-J een heerlijk debuut van deze Britten. Concert op Lowlands viel tegen, maar later in de Melkweg maakten de heren dit helemaal goed.

    4. Blaudzun – Heavy Flowers
    Het jaar en het album van de doorbraak van Johannes Sigmond. Verveelt nog geen moment.

    5. The Horse Company – Calypso
    Heerlijke popplaat, dit album van de mannen uit Zwolle. Beetje Americana, beetje Roots, soms richting Wilco neigend. 2012 was een goed jaar voor de Nederlandse muziek.

    Overigens heb ik bijna nog meer genoten van de EP-tjes dit jaar dan van de volledige albums. Voor de volledigheid even snel een opsomming van de, in mijn optiek, beste EPs van 2012:

    Burial – Kindred
    Daniel Rossen – Silent Hour / Golden Mile
    TNGHT – TNGHT
    Foxygen – Take the Kids Off Broadway
    Knife Party – Rage Valley

  28. Herr Meijer schreef:

    Oudejaarsdag. De laatste kans om nog te stemmen, hier is mijn bijdrage.

    1. Grizzly Bear – Shields.
    Voor mij was in elk geval al snel duidelijk wat mijn nummer 1 zou worden dit jaar. De meest muzikale band van dit ogenblik heeft het weer gepresteerd een spannende plaat in elkaar te zetten die mateloos blijft boeien, luisterbeurt na luisterbeurt. Je blijft ontdekken. Het is zo’n plaat met van die nummers erop, ja, hoe zal ik dat zeggen. Dan loop je ergens en heb je opeens een melodie in je hoofd en die gaat er maar niet uit, dan denk je: wat is dit nog maar weer, je draait een paar dagen later het album en *hopla* – dat dus.

    Luister ook eens naar het solowerk van Daniel Rossen (ep Silent Hour / Golden Mile, maar meneer is ook Department of Eagles) en Chris Taylor (heel anders, album heet Cant – Dreams Come True).

    2. Cloud Nothings – Attack on Memory.
    Dylan Baldi heet de goede man. Het derde album, maar eigenlijk waren de eerste twee albums soloplaten – en bovendien lang niet zo goed. Dit, dit is fantastisch. Rauw, scherp, hard maar melodieus. Live ook helemaal geweldig, bleek op London Calling. Een echte energiegever.

    3. Japandroids – Celebration Rock.

    De vorige twee albums van dit duo hadden misschien net even meer punch, maar hier staan een paar erg mooie liedjes op. Ja, verpakt als gruizige punk natuurlijk, maar toch: mooie liedjes. Ik zag net bij Rolling Stone dat-ie als 9e was geëindigd bij hun 50 albums van 2012, hoewel dat weer niet zoveel zegt, aangezien Springsteen daar eerste werd en Grizzly Bear niet verder kwam dan 35.

    4. Liars – WIXIW.
    Ja, die Jur heeft er verstand van. En oké, het is geen Drums Not Dead , maar het is wel weer lekker ontregelend en apart. Vreemde lijnen, veel elekronica, het is een beetje als Thom Yorkes The Eraser met een scheut krautrock, maar dan weer een stukje spannender. Ach, luister en ontdek het gewoon zelf.

    5. Lost in the Trees – A Church that Fits our Needs.
    Het beste werk van Ari Picker tot nu toe. Met een afschuwelijke hoes, ook al is het een logische ode; het moet onvoorstelbaar zwaar zijn als je moeder voor een zelfverkozen dood kiest. Het resulteert vijf jaar later wel in een prachtig album, vol melancholie, met prachtig gearrangeerde nummers.

    Bubbling under:
    Tame Impala – Lonerism. Gewoon een prima plaat, maar hij mist naast Elephant wat meer briljantjes, zoals op zijn voorganger.
    Guided by Voices – Class Clown Spots a UFO. Een van de drie comebackplaten dit jaar van Robert Pollard, vol met ouderwets goeie schetsen van 1 à 2 minuten, zoals het hoort.
    METZ. Geinig, Dali! En The Men, ook tof, André. Maar ze halen het niet bij Cloud Nothings. Ha!

    Ik mis zelf wel die ene plaat met elektronica, die op een of andere manier een brug slaat naar alternative, zoals ooit begonnen met Chemical Brothers en Underworld en – net niet recent – LCD Soundsystem. En nee, dat is niet Django Django en ook niet alt-J (∆). Toch vond ik het een rijk muziekjaar. Maar daar gaan we het morgen wel over hebben, als de conXies-nummer 1 bekend wordt 🙂

  29. Frommel schreef:

    1. Lamps-Under The Water/Under The Ground.
    Het 1e nummer is zo ontzettend heftig dat alleen de liefhebbers overblijven. Zij luisteren daarna naar de bruutste plaat van 2012.

    2. Dikes Of Holland-Braindead USA. (Nog) onbekende band uit Atlanta die garagepunk mixed met ouderwetse hardcore invloeden. Wereldberoemd in Atlanta en in Nederland onder een select groepje twitteraars. Eerste release van nieuwe frans label van merchman Louie Louie.

    3. Nick Waterhouse-Time’s All Gone. Nick is bevriend met Ty Segall (de redder van de rnr nu Jay Reatard dood is) die hier een moppie meedrumt. Nick Waterhouse weet het oude rhythm and blues geluid te vangen. Zowel in productie als in compositie. Sexy music!

    4. The Limiñanas-Crystal Anis. Dromerige garage new wave plaat. Betoverend mooi. Met een prachtige hoes ook nog eens.

    5. Swans-The Seer. Op 5 zet ik een plaat die ik niet eens uit kan zitten. Niet omdat het een 3 dubbelaar is, maar gewoon omdat ik dat niet trek. Te veel. Te heftig. Te bruut. Waarom dan toch in de top 5? Omdat het het magnus opus van de Swans is. Hun hele carriere samengevat. Een eind explosie. Een monument.

    6. Marvelous Darlings-Single Life catchy as hell. Met de front,an van Fucked Up.
    7. Rayon Beach-This Looks Serious. Sybthpunk/garagerock plaat vol hoogtepunten.
    8. River City Tanlines-Coast To Coast. Niet omdat ik deze plaat zelf uit bracht op mijn label MV50 Recors, maar omdat het een ijzersterke garagepop plaat is.
    9.Blasted Canyons-2nd Place. Single sided lp (b kant is ge-etst) met naar synthpunk die zwaar op de doemwave uit de eerste helft van de jaren 80 leunt.
    10. Ty Segall-Slaughterhouse. Dubbele 10″. Dit keer niet solo maar met de band waar hij ook live mee speelt.

    Verder hield ik mij het afgelopen jaar voornamelijk bezig met muziek van voor 1965. Man wat is er in de eerste 15 jaar van de rnr toch een ontzettende goede, geile, vuige, swingende muziek gemaakt.

  30. Wendy Ruitenberg schreef:

    1. Alt-J – An Awesome Wave
    2. Grizzly Bear – Shields
    3. Lost in the Trees – A Church that Fits our Needs
    4. The Crookes – Hold Fast
    5. The Walkmen – Heaven

    Ik vind een top-zoveel altijd ontzettend lastig. Nummers 1, 2 en 3 waren al een tijd duidelijk, maar voor de rest is het maar net hoe mijn pet staat.
    Keuze voor The Crookes en The Walkmen is vooral voor de promotie, het schijnt dat mensen nog wel eens iets oppikken uit deze jaarlijstjes. Het zijn in ieder geval allebei cd’s waar ik ontzettend vrolijk van wordt.

    Verder was er nog veel ander moois dat ik zo her en der wel voorbij heb zien komen in de lijstjes, dus daar zal ik verder geen woorden aan vuil maken.

    Dat 2013 maar weer net zo mooi mag worden.

  31. Rob de Greeuw schreef:

    Ik wilde er eigenlijk niet meer aangaan, een jaarlijstje. Omdat met Spotify alle muziek voorhanden is, is de noodzaak wat mij betreft minder. Maar toch kriebelde het op de laatste dag van het jaar. Alleen de fysiek in 2012 gekochte of gekregen albums maakten kans:

    1. Mathijs Leeuwis – Het Is Al Lang Geleden
    Muziek moet je raken en van alle (zeker) 100+ albums die ik dit jaar heb beluisterd doet alleen Mathijs Leeuwis dit van begin tot eind. Kant B is in zijn eigen huiskamer opgenomen. Muzikaal ingetogen uitgevoerd vol tekstuele pareltjes. Zijn stem doet de rest. Naast een unieke artiest is Mathijs ook nog eens een mooi mens. Heb hem zelfs wel eens er op betrapt nog steeds in het bezit te zijn van idealen.

    2. Jason Mraz – Love Is A Four Letter Word
    Ondanks dat Jason inmiddels een beetje bezit van het grote publiek is geworden zingt hij nog steeds hele zinnige dingen verpakt in muziek die voor een soort continue verliefdheid bij mij zorgen.

    3. AlascA – Actors & Liars
    Prachtig bandje waar ik al sinds singletje 155 stapel op ben. Het was bijna hun enige wapenfeit geweest. Maar gelukkig is Actors & Liars er gekomen. Zijn bovendien niet bang om een mening te verkondigen onder meer over de major labels die Hilversum nog altijd in haar macht hebben.

    4. Alain Clark – Generation Love Revival
    Gedurfd, intelligent en soms zelfs experimenteel soulalbum. Als hij dit op zijn volgende album combineert met meer maatschappijkritische teksten wordt hij wellicht nog eens mijn nummer 1.

    5. Case Mayfield – The Many Colored Beast
    Mijn HELD. De Nederlandse Ryan Adams die menig popjournalist en A&R manager al tot waanzin heeft gedreven.

  32. Patricia schreef:

    Op de valreep:

    1 Home again – Michael Kiwanuka
    2 Blues Funeral – Mark Lanegan
    3 I know why your house is on fire- Wooden Saints
    4 Coexist – The XX
    5 Heavy Flower – Blauzun

  33. […] hé, dat was best weer een fraai muziekjaar. Het heeft een lekkere lijst opgeleverd, dankzij jullie 28 inzendingen (dank!) met in totaal maar liefst 86 verschillende, bepuntbare albumtitels. Lekker veel knip- en […]

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: