Tagarchief: LA Priest

25 december 2015
Één reactie
11 x, Wat beweegt

11 x 2015 : LA Priest – Oino

Nog even tot nieuwjaarsdag: elke dag een van de elf mooiste liedjes die in 2015 zijn verschenen.

Vandaag LA Priest, u weet wel, het soloproject van Samuel Eastgate/Sam Dust die u misschien ook wel kent van het bandje Late of the Pier. Die dus. Een uurtje voor ik eind oktober bij London Calling in Paradiso Holy Holy zag, zag ik hem in een niet al te drukke bovenzaal met zijn zelfgemaakte elektronica optreden. Dat was charmant, origineel, soms een tikkeltje onbeholpen maar bovenal: apart. Hij speelde gelukkig ook Oino, waar ik dit jaar al eens aandacht aan besteedde, zodat ik mooi kan zeggen dat ik die vrijdag de 30e oktober binnen een uur twee van mijn favoriete liedjes van 2015 live heb mogen aanschouwen.

LA Priest – Oino

Getagged , , , , ,
2 november 2015
2 reacties
Waar is Herr Meijer?, Wat beweegt

Holy Holy, wat is dit goed zeg

Afgelopen vrijdag was ik bij London Calling en daar zie je wel vaker geweldige dingen, maar deze keer was het allemaal wel heel speciaal. Binnen een tijdsbestek van drie kwartier hoorde ik drie van de betere liedjes van 2015 langskomen. Eerst LA Priest met Oino in de bovenzaal, daarna liet Holy Holy in de grote zaal al vrij snel History voorbij komen, en ten slotte kwam daar You Cannot Call for Love Like a Dog nog langs. Maffe titel van onze Australische vrienden, maar dat is ze vergeven. Want alles klopt aan dit pareltje: sterke hook, fraaie zang, heerlijke opbouw en een fantastische eindsolo.

Het album is net uit en staat vol met lekkere indiebluescountryrock; geef hem een paar draaibeurten mensen.

Holy Holy – You Cannot Call for Love Like a Dog

 

 

Getagged , , , , ,
7 mei 2015
4 reacties
Wat beweegt

LA Priest? Oh, I know!

De laatste tijd is dit vreemde liedje vaak op Pinguin Radio te horen: Oino van LA Priest. Maf. Het lijkt zo eenvoudig in elkaar te steken, maar er gebeurt van alles en gaat maar door. Het belangrijkste: het blijft dagen in je kop hangen; zoals het hoort met een single. Oino slaat een brug tussen My Life in the Bush of Ghosts en Yeasayer, met het nodige snufje magie van ons aller Prince. Lah Pree-st, LA Priest dus, pseudoniem van Sam Dust – wat weer een pseudoniem is van zanger Samuel Eastgate van het Britse synthpopdancepunkbandje Late of the Pier. Ja, ik weet dat er ondertussen alweer een andere single (Party Zute/Learning to Love) uit is, maar ik wil gewoon eerst dat dit een knaller van een hit wordt in den lande, ja? Eind juni komt het hele album uit, Inji. Nu al zin in. Tot die tijd:

LA Priest – Oino

PS Onderga ook even zijn weirde interactieve website zou ik zeggen.

Getagged , , , , , , ,