Tjoh

Er is altijd een laatste keer. Hopelijk is dat voorlopig niet het geval voor de conXiesquiz maar Michiel Vlaar taait binnenkort af als hoofdrolspeler van ’t Kroegie. Als afscheidscadeautje kreeg hij een voor Jono niet al te eenvoudige L’exPatquiz én een übergezellige Muziekbingo erna. Zo’n bingokaartje zag er zo uit; het conXiesverhaal gaat onder de afbeelding verder.

De muziekbingokaartjes van Herr Meijer en zijn dame
Dit waren de opgaven:
1: Bill Withers – Kissing my love – Bill Withers • Cherry Poppin Daddies – Zoot Suit Riot;
>> Commotie over kussende mannen op de posters van Suit Supply.
2: Royal Blood: Hook, Line & Sinker • Spinvis – Ik wil alleen maar zwemmen;
>> Vissen willen alleen maar zwemmen.
3: Blackbird – Lost in the Middle • The Beatles – Blackbird;
>> Merels willen alleen maar zingen.
4: Jack White – Connected by Love • Jack Black – Love Lifted Me;
>> Black & White Jack zijn verliefd.
PauzeconXie:
Tom Jones – It’s Not Unusual • Jerry Lee Lewis – Great Balls of Fire • Sylvester – You Make Me Feel (Mighty Real) • Speedy J – Pull Over;
>> Looney Tunes-karakters.
5:
Brian Setzer Orchestra – Mack the Knife • Hank the Knife and the Jets • Stan the Gunman;
>> Gewapende mannennamen.
6: Ed Sheeran – Lego House • Paramore – Brick by Boring Brick;
>> Altijd weer die legosteentjes.
7: Volbeat – Sad Man’s Tongue • Janelle Monae – Make Me Feel;
>> Liedje 2 zit vol beats van tonggeklak.
8 Johan – About time • Afterpartees – Call Out Your Name;
>> Bijna tijd voor de afterparty, de muziekbingo!
Schitterend toch, zo’n L’exPatquiz. Wij Willen Winnie (het duo Meijer en dame) hadden de meeste punten uiteindelijk. De cd ging naar de groep met de opvolger van Michiel, Daniël Drommel. Die ging vervolgens tijdens de Muziekbingo nog tig cd’s uitdelen.
Voor alles is een laatste keer, dat geldt ook voor de cd’s, want in samenwerking met Uptown Records gaan we volgende maand onder de deelnemers een stuk vinyl verloten! Dus doe mee met de SneeuWendyquiz volgende maand en wie weet ga je met een geweldige elpee naar huis. Nú al zin in!

Het vierde album van Bloc Party heet Four en komt uit 2012
Gisteren was de vierde conXiesquiz van 2018, vandaag hebben we hier de vierde plaat van Bloc Party. De band rond zanger Kele Okereke ging in 2004 legendaaarisch uit de startblokken met de release van de Bloc Party EP en een serie fantastische optredens.
Banquet. Schitterend nummer.
Daarna kwam de tweede EP uit met daarop de klassieker Helicopter, en de eerste plaat, Silent Alarm. Beter werd het niet.
Het tweede album werd minder verkocht en minder gewaardeerd, het derde album werd nog minder ontvangen enzovoorts … toen waren eigenlijk alleen Kele en gitarist Russell Lissack nog over. Klassiek verhaal, uitstekend verbeeld in de hoeveelheid sterren en stemmen op MusicMeter:

De waardering van de Bloc Party-albums op MusicMeter
Over Four kan ik kort zijn, het heeft mij niet geraakt. De singles Octopus en V.A.L.I.S. ken ik, maar de hele magie van het eerste uur is allang verdwenen. Zonde.
Four heeft een fraaie cirkelhoes, dat wel. Dat heeft The Music ook, de coverX van gisteren, dus dat is dan ook de conXie.
En zo hebben we elke dag een nieuwe conXie op deze site, en elke eerste maandag van de maand een complete conXiesquiz. Kom gerust eens langs, in ’t Kroegie in Hoorn. Het is oudste, onafgebroken maandelijkse popquiz van Nederland; voorlopig stoppen we er niet mee.
Straks de conXiesquiz, met Pattex/l’Expat plus een MuziekBingo!

Het titelloze debuutalbum van The Music komt uit 2002 en bevat knallers als Take the Long Road and Walk It, Getaway en The People.
Dat was mooi, toen, 2002. Opeens was daar een bandje dat een geweldige gitaarsound combineerde met een heerlijke elektronische dansbaarheid. Heerlijk Manchester-geluid uit Leeds. Getaway! The People! En natuurlijk, al uit 2001, Take the Long Road and Walk It.
Er was een klein probleem toentertijd: YouTube en Spotify bestonden nog niet en de cd was nog niet beschikbaar, dus je was overgeleverd aan downloadsites. Nou, zie dat maar eens te vinden met je zoektermen.
The Music. Album. Band. Allemaal zeer veel voorkomende termen, dus praktisch onvindbaar. Uren naar gezocht, uiteindelijk wel gevonden en meteen zodra het kon de cd gekocht.
Nog zo’n onvindbare term is Pop Group. Laat The Pop Group nou net de vorige coverX zijn.

Het volgende project van Mark Stewart, The Pop Group, debuteert in 1979 met Y

Thievery Corporation met hun album Mirror Conspiracy uit 2000
En opeens is er eind jaren 90 de lounge. Heerlijke groovy muziek die uren door lijkt te gaan, gespeeld in clubs waar chillen het hoofddoel is. Triphop, acid jazz, dub, bossanova en dat dan weer gemixt met klassieke muziekthema’s, het komt allemaal langs.
Groove Armada is er groot mee geworden, in Nederland zijn daar Arling & Cameron maar uit Washington DC komen Rob Garza en Eric Hilton, de heren achter Thievery Corporation. In 1996 komt hun eerste single uit, en wie had dat gedacht, ze zijn nog steeds actief want 20 april komt hun nieuwe album uit, Treasures From the Temple.
Nog even de hit van hun album Mirror Conspiracy horen? Hier is de clip van Focus on Sight

Het titelloze debuut van Nothing But Thieves komt uit 2015
De heren van Nothing But Thieves, uit het idyllische Southend-On-Sea, zijn sinds 2012 bij elkaar. Ze laten voor het eerst van zich horen in 2013, als hun EP If You Don’t Believe, It Can’t Hurt You uitkomt op het piepkleine Voleur Records-label. Ja, zie die maar eens ergens te scoren nu.
Prijsnummer op die EP is dan al Itch. Een jaar later komt de EP met een extra nummer uit als de Graveyard Whistling EP bij RCA. De band rond zanger Conor Mason heeft vanaf 2014 hitsingles in verschillende landen, maar opmerkelijk genoeg niet in hun eigen Verenigde Koninkrijk, blijkt uit dit overzicht.
Blijft geweldig, dat Itch

The Itch, album uit 2005 van Benjamin Herman, met hulp van jazz-grootheden als Anton Goudsmit en Han Bennink
Ik zag hem vorig jaar nog met The Kik optreden, saxofonist Benjamin Herman. Is de gemiddelde conXies-lezer een beetje bekend met de goede man? Je ziet hem in elk geval regelmatig in DWDD voorbijkomen met zijn saxofoon, bijvoorbeeld bij Typhoon. En misschien ken je hem wel van zijn leidersrol bij de New Cool Collective.
Solo maakt hij al sinds eind jaren 90 albums. The Itch is zijn vijfde studioalbum en daarbij wordt hij gesteund door de topspelers in de Nederlandse jazzwereld: gitarist Anton Goudsmit, bassist Ernst Glerum en drumheld Han Bennink. De laatste zorgt ervoor dat het allemaal af en toe even ontregeld wordt, want eigenlijk is het maar een nette plaat dit. Weinig jeuk.
The Itch van Benjamin Herman volgt op een van de vele soundtracks van Hitchcocks huiscomponist Bernard Herrmann. Familie, ergens, wellicht. En zo hebben we elke dag weer een nieuwe conXie op deze site.
Pak aan! Een van de oudste albums die ik hier ooit heb geplaatst


In 1976 debuteert Klaatu met het album 3:47 EST, ook wel gewoon Klaatu genoemd
Het Canadese Klaatu breekt in 1976 meteen door met de hit Calling Occupants of Interplanetary Craft, een Carpenters-cover. Het is het openingsnummer van hun debuutalbum 3:47 EST.
In het begin van hun carrière was er nog enigszins verwarring over de groep. Het in New Musical Express geopperde ‘Zijn dit niet gewoon de Beatles?’ ging een eigen leven leiden. Dat kwam met name omdat op het album geen enkele aanwijzing stond over de bandleden, terwijl 3:47 EST behoorlijk Beatlesque klinkt. Zouden onze Liverpoolse vrienden stiekem albums blijven maken onder een andere naam?
Nah.
Uiteindelijk bleken de geruchten natuurlijk niet te kloppen: John Woloschuk en Dee Long hadden de groep in 1973 opgericht in Toronto en drummer Terry Draper maakte er een trio van.
Klaatu is een buitenaards wezen uit de film The Day the Earth Stood Still, uit 1951. In het nummer Calling Occupants of Interplanetary Craft roept zo’n extraterrestial ‘We Are Your Friends‘. Wederom een buitenaardse conXie dus. Zo hebben we elke dag een nieuwe conXie op deze site.
En elke eerste maandag van de maand hebben we ook een heuse conXiesquiz, in ’t Kroegie in Hoorn. Het principe is simpel: er zijn steeds twee liedjes die je helemaal te horen krijgt. Tussen die twee liedjes zit een opmerkelijke conXie. Dat kan in de titel of artiest zitten, in een blokfluitsolo, een speciale gebeurtenis of wat dan ook. Je hebt steeds twee complete liedjes de tijd om erachter te komen.
Ik zou zeggen: kom eens langs in ’t Kroegie, aan het Kerkplein in Hoorn. De puntige kerktoren herken je van kilometers afstand; daar is het ook ongeveer. We beginnen rond het klokje van 20:23 uur. Nu al zin in!