
CoverX 5683 : Tears for Fears – Songs from the Big Chair (1985)


Primal Scream – Give Out But Don’t Give Up (1994)
Het is 1994 en o.a. Oasis, Pulp, Radiohead, Supergrass en Blur zorgen ervoor dat Engeland ijzersterk op de internationale muziekkaart staat. Tegendraadse Primal Scream haalt zijn neus op voor de Britpop en kiest voor de hoes van hun album Give Out But Don’t Give Up voor een wat ouder Engels symbool, een confederations flag in een hippe neon-uitvoering. Beetje triest dat zo’n vlag in Amerika heden te dage staat voor alles waar de Ku Klux Klan zo dol op is. Ik zou mij daar toch liever wat verder vandaan houden.
De bandnaam komt van de bestseller van Arthur Janov uit 1970, The Primal Scream. John Lennon was er groot fan van. Binnen de methodiek om door schreeuwen om te kunnen gaan met angsten en pijn zit het tears for fears-principe. Laat daar nou de bandnaam van de vorige coverX vandaan komen.

Roland Orzabal gaat zonder Curt Smith verder met Tears for Fears en in 1993 verschijnt Elemental
In 1991 krijgen de twee mannen van Tears for Fears onenigheid en stapt Curt Smith uit de band. Hij gaat zich toeleggen op zijn solocarrière. Nee, ik ken die vier albums op vier verschillende labels ook niet.
Roland Orzabal behoudt blijkbaar het recht op het gebruik van de bandnaam want hij maakt zonder Smith twee albums: dit aardige Elemental uit 1993 en het behoorlijk sterke Raoul and the Kings of Spain uit 1995.
Op Elemental staan in totaal vier singles, de bekendste in Nederland ervan is Break It Down Again
Element volgt op The Element of Freedom van Alicia Keys. It’s elementary, deze conXie.