Categoriearchief: Wat beweegt

23 december 2015
Een reactie plaatsen
11 x, Wat beweegt

11 x 2015 : Electric Tears – Don’t Ask Me Why

Nog even tot nieuwjaarsdag: elke dag een van de elf mooiste liedjes die in 2015 zijn verschenen.

Vandaag Electric Tears, u weet wel, dat mooie triootje uit Hoorn dat afgelopen zomer in de achtertuin van Pop Podium Poldermolen (P3?) een huiskamerconcert gaf. De liedjes van Niels de Wit rocken lekker compact, zijn verdacht melodieus en worden links en rechts voorzien van een fijne twist. Wat mij betreft is hun mooiste liedje dit jaar Don’t Ask Me Why. De clip is opgenomen door Guido van Olffen op het landje van Nico Danenberg, de caveehouder van de kroeg waar het ook voor dit bandje allemaal weer begon: Swaf

Electric Tears – Don’t Ask Me Why

Getagged , , , , , , , ,
22 december 2015
6 reacties
11 x, Wat beweegt

11 x 2015 : Het Zesde Metaal – Nie Voe Kinders

Nog even tot nieuwjaarsdag: elke dag een van de elf mooiste liedjes die in 2015 zijn verschenen.

Vandaag Het Zesde Metaal, u weet wel, het indrukwekkende Vlaamse gezelschap rond Wannes Cappelle dat u al kent van het eerbetoon aan Frank Vandenbroucke, Ploegsteert, uit 2012. Eind 2014 kwam de opvolger daarvan uit, Nie Voe Kinders, en die is verslavend sterk. Bouwt ip Mie opent de plaat schitterend, Gie, den Otto en Ik heeft een bedwelmend gave melodie en ga zo maar door, maar het meest naar de strot grijpt mij het titelnummer. Hier is een versie met alleen de ijzersterke (in het Nederlands, gelukkig!) teksten, maar ik plaats hieronder een fraai voorbeeld van hoe een video echt van meerwaarde kan zijn. Door de clip te laten ‘inzingen’ door de onschuld zelve, de kinders, wordt het allemaal nog net even … kloppender. Het zit gvd allemaal toch zo goed in elkaar.

Het Zesde Metaal – Nie Voe Kinders

Getagged , , , , ,
21 december 2015
Een reactie plaatsen
11 x, Wat beweegt

11 x 2015 : Will Butler – Anna

Nog even tot nieuwjaarsdag: elke dag een van de elf mooiste liedjes die in 2015 zijn verschenen.

Vandaag Will Butler, u weet wel, die broer van Win. Met Policy heeft hij een prima soloalbum uitgebracht waarin heus wel wat Arcade Fire-sound in doorklinkt, maar het is net even diverser. Anna is het aanstekelijke tweede nummer van Policy. In de video mag de Oscar-genomineerde Emma Stone de rol van Boten Anna vervullen; dat kán ze.

Will Butler – Anna

 

Getagged , , , , ,
2 november 2015
2 reacties
Waar is Herr Meijer?, Wat beweegt

Holy Holy, wat is dit goed zeg

Afgelopen vrijdag was ik bij London Calling en daar zie je wel vaker geweldige dingen, maar deze keer was het allemaal wel heel speciaal. Binnen een tijdsbestek van drie kwartier hoorde ik drie van de betere liedjes van 2015 langskomen. Eerst LA Priest met Oino in de bovenzaal, daarna liet Holy Holy in de grote zaal al vrij snel History voorbij komen, en ten slotte kwam daar You Cannot Call for Love Like a Dog nog langs. Maffe titel van onze Australische vrienden, maar dat is ze vergeven. Want alles klopt aan dit pareltje: sterke hook, fraaie zang, heerlijke opbouw en een fantastische eindsolo.

Het album is net uit en staat vol met lekkere indiebluescountryrock; geef hem een paar draaibeurten mensen.

Holy Holy – You Cannot Call for Love Like a Dog

 

 

Getagged , , , , ,
26 oktober 2015
3 reacties
Wat beweegt

Snakeskin van Deerhunter bezorgt mij kippenvel

Apart. Sinds een paar weken is Snakeskin van Deerhunter al te horen op Pinguin Radio, en opeens daalt hij in. En niet te kort zelfs. De beat, de drive, prachtig. Alles is goed aan dit nummer. Ik neurie hem al twee weken vrijwel onafgebroken. Vandaag heb ik hem nog maar vier keer gedraaid; zo maar weer even afspelen. En het vinyl van het album Fading Frontier (op 4AD) is uiteraard al onderweg.

Deerhunter – Snakeskin.

Getagged , , , ,
27 augustus 2015
Een reactie plaatsen
Wat beweegt

Toro Y Moi’s Lilly is heerlijk chilly

Chillwave noemen ze het. Van die lekker dromerige elektronica, zoals bijvoorbeeld Neon Indian het ook maakt, en ergens ook wel Animal Collective. Nu we langzaamaan een beetje gewend zijn aan het nieuwe geluid van Tame Impala – ze gaan nu echt gaat doorbreken met hun Level 42-kopstem-sound – is het een stuk makkelijker om de zang van Toro Y Moi te kunnen waarderen.

Toro Y Moi – ene meneer Chazwick Bundick – timmert sinds 2008 al een aantal albums aan de weg met zijn opmerkelijke chillwave, waarvan de huidige single Lilly zomaar een hit kan worden. Want het heeft veel. Melodie. Authenticiteit. Goeie vibes. En een prachtige brug naar het refrein.

Stel je voor: warme zomeravond, fris roseetje, paar olijfjes en kaasjes erbij, en chill!

Toro Y Moi – Lilly

Getagged , , , , , ,
18 augustus 2015
2 reacties
Wat beweegt

Get fooled by Nadine Shah

Een van de kanshebbers voor de geuzentitel Single van het Jaar: Fool, van Nadine Shah. Al uit sinds februari, regelmatig te horen op Pinguin maar voor de rest lijkt het allemaal nog net niet helemaal los te komen met deze Britse dame met Pakistaans en Noors bloed, die mij vooral doet denken aan een sterk verbeterde Anna Calvi. Niet op Lowlands, niet op Haldern, (nog) niet met London Calling dit jaar … dus ik dacht: kom, even wat promotie. Luister maar eens naar haar tweede album Fast Food, dat is bepaald niet misselijk. Daarna haar misschien nog spannender eerste album, Love Your Dum and Mad(!).

Er klinkt op deze platen van alles door waarvan ik nú al weet dat het voor velen van u een reden is om meteen te gaan luisteren: The Cure – Siouxsie – PJ Harvey – Nick Cave, die hoek. Het is spannend, verfrissend doemerig, melodieus, herkenbaar maar toch verrassend. Een heerlijke combinatie, ja.

De single Fool dus, daar begon het voor mij mee. Man, dat kreng hangt al weken in mijn hoofd dus. Ontdek het ook, zou ik zeggen.

Nadine Shah – Fool

Getagged , , , ,
17 juli 2015
Één reactie
Waar is Herr Meijer?, Wat beweegt

Wakker worden!

Naast Novocaine for the Soul is dit mijn andere wektoon ’s ochtends. Al jaren. DAF, Der Räuber und der Prinz – verzin het maar.

Getagged , ,
7 mei 2015
4 reacties
Wat beweegt

LA Priest? Oh, I know!

De laatste tijd is dit vreemde liedje vaak op Pinguin Radio te horen: Oino van LA Priest. Maf. Het lijkt zo eenvoudig in elkaar te steken, maar er gebeurt van alles en gaat maar door. Het belangrijkste: het blijft dagen in je kop hangen; zoals het hoort met een single. Oino slaat een brug tussen My Life in the Bush of Ghosts en Yeasayer, met het nodige snufje magie van ons aller Prince. Lah Pree-st, LA Priest dus, pseudoniem van Sam Dust – wat weer een pseudoniem is van zanger Samuel Eastgate van het Britse synthpopdancepunkbandje Late of the Pier. Ja, ik weet dat er ondertussen alweer een andere single (Party Zute/Learning to Love) uit is, maar ik wil gewoon eerst dat dit een knaller van een hit wordt in den lande, ja? Eind juni komt het hele album uit, Inji. Nu al zin in. Tot die tijd:

LA Priest – Oino

PS Onderga ook even zijn weirde interactieve website zou ik zeggen.

Getagged , , , , , , ,
17 maart 2015
Een reactie plaatsen
Wat beweegt

Prachtige Reconfiguration van Other Lives

Spannend, prettig, erg fijn. Configuration, de eerste single van Rituals – het vierde album van Other Lives dat begin mei pas uitkomt – belooft alvast veel. Vooral het schermen met het Grizzly Bear-geluid maakt mij meer dan vrolijk. Over schermen gesproken … de video, ach 🙂

Other Lives – Reconfiguration

Getagged , , ,
6 maart 2015
25 reacties
Lijstjes, Wat beweegt, Wat verbeeldt

Whoa! Een covercoverclipje van Electric Tears!

In mei komt-ie dan eindelijk eindelijk uit, het debuut van Electric Tears op Excelsior. Tot dan hebben we mooi alle tijd om de juiste originelen op een rijtje bij elkaar te krijgen. Het is een geweldig leuke verzameling van nageshopte klassieke covers uit de Nederpop, Nederbeat en Nederpunk. Covercovers, dus eigenlijk. Nou, daar zijn wij hier toevallig wel gespecialiseerd in, dus: zullen we ze allemaal even op de goede volgorde zetten, conXeurs?

Electric Tears – Whoa (Let it Go)

Getagged , , , ,
10 februari 2015
3 reacties
Wat beweegt

Lachen met Courtney Barnett en haar Pedestrian at Best

Heerlijk dit, Courtney Barnett. Snufje Liz Phair, beetje rammelpunk, tikkie Amerikaanse slacker-indie. Ach, gewoon een cool wijf, zo kan ik het beter omschrijven. Eentje met toffe muziek en erg grappige teksten, wat natuurlijk een verademing is in een wereld waar ‘humorloos’ de boventoon voert. Haar complete album komt eraan en heeft als titel ‘Sometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit’. Dan kun je bij mij niet meer stuk, natuurlijk.

Courtney Barnett – Pedestrian at Best

Getagged , , , ,
← Oudere berichten
Nieuwere berichten →